Dünya; barındırdığı canlı, cansız tüm varlıklar ile bütünleşmiş yaşayan bir organizmadır. Doğa, insanla diğer canlıların ortak yaşam alanıdır. Her canlı doğaya uyum sağlayarak yaşar ve soyunu devam ettirir. Doğa onlara yaşamlarını sürdürebilmeleri için ayrı ayrı görev vermiştir. Görevini yerine getiren canlı yaşamaya devam eder, getiremeyen yok olur gider. Bu bir doğa yasasıdır…
Gözümüzle göremediğimiz bakteriler, mikroplar, gözümüzle gördüğümüz kurtlar, solucanlar, köstebekler toprağı temizler, havalanmasını ve nemli kalmasını sağlayarak bitkilerin, ağaçların canlı kalmasına, yeni nesiller yetişmesine ve yayılmasına yardımcı olur. İnsanın sağlıklı tarım yapmasını sağlar.
Yeşil yapraklı bitkiler fotosentez yaparak Atmosferdeki Co2’i bünyesine alır, oduna dönüştürür ve kendisine yardımcı olan canlıların soluması için Oksijen üretir.
Arılar, kelebekler, sinekler, tırtıllar, bazı kuşlar bitki ve ağaçların çiçeklerinden nektar toplar, hem kendi yaşamlarını sürdürecek enerjiyi depolar hem de onların tozlaşmasına ve meyve vermelerine yardımcı olur.
Meyveyle beslenen kuşlar, yarasalar ve memeli canlılar ağaçların meyvelerini ve bitkileri yiyerek tohumlarının yayılmasını, yeni ağaç ve bitkiler oluşmasını sağlar. Böceklerle beslenen kuşlar, böceklerin aşırı çoğalması ve bitki tohumlarının yok olmasını önler…
Daha büyük canlılar, otoburlar ve eteburlar olarak ikiye ayrılır, etoburlar, otoburları avlar, onların aşırı çoğalmasını ve doğadaki bitki örtüsünü yok etmesini önler. Onların görevi odur. İnsanın görevi ise doğanın oluşturduğu bu eşsiz düzeni bozmadan, kirletmeden, yok etmeden korumaktır…
Fransız düşünür Pascal, “İnsan, doğa karşısında incecik bir saz dalı gibi güçsüz ve çaresizdir. Ama düşünme yeteneği olduğu için, bu güçsüz saz dalı doğaya üstündür.” Sözleri ile insanın zekâsının gücüyle doğaya üstün geldiğini anlatmaya çalışmıştır. Ama ne yazık ki insan, doğadaki diğer canlı ve cansız varlıklar karşısındaki zekâ üstünlüğünü kötüye kullanmış, kendini doğanın tek hâkimi sanmıştır.
Zekâsı sayesinde yaşamak için diğer canlılardan farklı düşünen ve farklı davranan insan, besin zincirinin en üst basamağında yer alır. Bu nedenle çabuk ürer, kendini korur ve diğer primatlara göre daha uzun ömürlüdür, hızla artan nüfusunu doyurabilmek, barındırabilmek için doğal olmayan yollara başvurur. Dünya canlı yaşamının olağan dengesini bozan tek canlı insandır.
İnsanın besin elde etmek ve kendini doyurmak için doğa ile dost olmayan yollara başvurması, diğer canlıların etinden, derisinden, kemiğinden, tüyünden, yününden faydalanmak için öldürmesi, soylarını tüketmesi doğal dengenin bozulmasında birinci adım olmuştur…
Buhar elde etmek için odun ve kömür kullanılması ormanları yok ettiği gibi, Atmosfere fazladan Karbondioksit salınmasına neden olmuş ve hava artan bir hızla kirlenmeye başlamıştır.
Buharla işleyen makinelerin bulunması, yaşantımıza girmesi daha çok alanda tarım yapılmasına ve yeni tarım alanları açmak için ormanlık alanların yok edilmesine neden olmuştur. Bu yetmezmiş gibi yapay gübrelerin, zirai zehirlerin ve GDO’lu tohumların tarımda kullanılması doğal dengenin katlanarak bozulmasının nedeni olmuştur…
Ormanların, ağaçların yenilenmeden bilinçsizce yok edilmesi sadece Atmosferin kirlenmesi ile sonuçlanmamış, yeraltı ve yerüstü sularını da olumsuz etkilemiş olağan su döngüsünün zarar görmesine neden olmuştur. Ormanların yok olması ormanda yaşayan canlıların yok olmasına da neden olmuştur…
Petrolün ve fosil yakıtların enerji kaynağı olarak kullanılması olağan dengeyi tamamen bozmaya başlamış, Hava ile birlikte su ve toprak kirliliği had safhaya ulaşmıştır…
Buna bir de emperyalist ulusların, Dünya enerji kaynaklarını ele geçirme çabaları, doğal kaynakların para ve güç kazanma uğruna bilinçsizce kullanılması, doğal dengenin tamamen bozulmasına ve canlı yaşamın yok olma sürecinin başlamasına neden olmuştur…
Son günlerde yaşadığımız olağanüstü doğa olaylar ve Virüsü salgının sorumlusu insanın bilimden uzaklaşması ve doymak bilmez iştahıdır.